Home
DeZorgBV
Nieuws
Over ons
Werken bij
Kwaliteit
Contact
 
 

Beroerd van de hitte

 
26 juli 2019
Vandaag is het een van de warmste dagen van dit jaar. Met de belofte dat het morgen de warmste dag ooit zal worden! Op de ambu hebben we allerlei voorzorgsmaatregelen getroffen voor de behandeling van hitte beroerte: koelboxen in de auto, plantenspuit met water, veel extra waterflesjes en niet geheel onbelangrijk; voor het personeel ijsjes in de diepvries op de post.
Ik zit in de nachtdienst en maak me lichtelijk ongerust hoe ik overdag zou kunnen gaan slapen. Uiteraard heb ik er zorg voor gedragen dat het zo koel mogelijk is in huis, ik drink wel 3 liter per dag en ik probeer me zo rustig mogelijk door de dag te bewegen, maar ik heb geen airco thuis en uiteindelijk wordt het toch ook snikheet in mijn huis. Nou ja, Ik zal t wel zien, voor mij komt t wel goed....
Er staat echter wel in de krant te lezen dat vooral oudere mensen onderschatten hoeveel invloed warm weer heeft en dan met name op de effecten van medicatie. Dit is voor hulpverleners op de ambu elk jaar een terugkerend fenomeen: ouderen drinken bijna nooit 2 liter op een dag, hebben plastabletten, gebruiken weinig tot geen zout, en gebruiken daarnaast nog diverse soorten antihypertensiva. Verder hebben velen niet de juiste maatregelen getroffen om het hoofd (letterlijk en figuurlijk) koel te houden. Dit is de formule voor een collaps. En vergeet de ritmestoornissen in verband met elektrolyt-stoornissen niet. Tenslotte staat ook de hitte uitputting op t lijstje van mogelijke ellende.
De vraag rijst hoe dit voorkomen kan worden: in de krant lees je dat sommigen de bijsluiter er nog wel een keer op naslaan, maar dat geeft niet voldoende inzicht in de specifieke situatie van het individu onder deze bepaalde omstandigheden. Hoogleraar geriatrie Marcel Olde Rikkert van Radboud UMC adviseert dat ouderen met de huisarts overleggen hoe om te gaan met de medicatie. Ik weet niet hoe vaak hij zijn eigen huisarts belt, maar mijn ervaring is dat de wachttijd totdat je een assistent te spreken krijgt minstens zo’n 10 minuten kan duren (als je geluk hebt). Verder heb je dan nog niet je huisarts aan de lijn, dat is dan de volgende uitdaging, want als pitbulls die een bot beschermen wordt de huisarts door de assistente voor invloeden van buitenaf geweerd. De betreffende oudere haakt af.
De Praktijkondersteuner van de huisarts dan: dat zou een goed alternatief zijn, mits deze voldoende verstand heeft van geriatrie en hoe medicatie bij deze complexe groep patiënten zijn uitwerking heeft. De ervaring leert dat POH-ers zich vaak hebben gespecialiseerd in een bepaald breed vlak van de gezondheidszorg, bijvoorbeeld GGZ of somatiek. Geriatrische geneeskunde is behoorlijk specifiek. Zeker nu: de maatschappij vergrijst, mensen wonen langer thuis, hebben meerdere chronische ziektebeelden door elkaar heen lopen en de ziektebeelden worden complexer, doordat de ontwikkeling in behandelingen nooit stilstaat.
Kortom: de ambulance zal voorlopig nog vaak moeten uitrukken voor deze onwelwordingen. Mogelijk worden dit er op termijn wel steeds meer.
De maatschappij is bang geworden. Bang voor een verantwoordelijkheid die alleen in de ergste scenario’s kunnen voorkomen, zoals bijvoorbeeld verergering van letsel, Maar als iemand omvalt heeft degene niet meteen zijn nek gebroken en al zeker niet zijn tong in de val verloren. Dus mensen, vraag: heeft u ergens pijn? Kunt u alles bewegen? Kan ik u helpen opstaan? Juist daarmee kan je erger letsel vooromen! Zorg dat zo iemand meteen in de koelte wordt geplaatst en koel eventueel met koude dranken en koude lappen (en vervang deze regelmatig).
Maar toch: In het begin van het jaar kwam het overlijden ten gevolge van hitteberoerte nog uitgebreid in de media aan de orde. Familie van een jongedame die vorig jaar aan de dam tot dam loop had meegedaan en 200 meter voor de finish collaboreerde, bleek een inspannings gerelateerde hitteberoerte te hebben, die door EHBO als zodanig niet op tijd onderkend was. Uiteindelijk kwam patiente in een reanimatie situatie terecht en is in het ziekenhuis alsnog overleden. De hele discussie van het hebben van ijsbaden op

 dergelijke evenementen is daarop losgebarsten. Het laatste woord over de zin hiervan is nog niet uitgesproken. De enorme perifere vasoconstrictie die dit teweeg zou kunnen brengen zou initieel kunnen leiden tot verdere verhoging van de kerntemperatuur en dat werkt dan natuurlijk averechts. Diepe sedatie met vasodilatatie zou dan een onmisbare stap zijn. Toch lijken recente studies aan te tonen dat er toch effectieve koeling plaatsvindt bij ijsbaden, ondanks de perifere schutdown.
Wordt vast vervolgd. Mogelijk in de toekomst geen hardloop wedstrijden meer zonder ijsbaden.
Over ijs gesproken..... denk dat ik er maar een neem, is goed voor mijn kerntemperatuur! En lekker......


Tot blogs!
Annemieke Groenendijk